slideshow_08.jpg

Blauwalg

Blauwalg (Cyanobacteriën = Blauwwieren)

Iedereen heeft wel eens van blauwalg en het gevaar ervan gehoord. Blauwalg ontstaat vaak bij warm (of heet, constante temperaturen tussen de 20 en 30 graden Celcius) weer in combinatie met stilstaand (en laag) water. Het is dus raadzaam om bij weersomstandigheden die risico’s voor blauwalg inhouden uw hond niet in plassen, vijvers en sloten te laten zwemmen, voorkom ook dat ze daaruit drinken onder risico omstandigheden. Over het algemeen laten gemeentes het snel aan de burger weten als er blauwalg voorkomt.

Blauwalgen worden ook blauwwieren of Cyanobacteriën genoemd. Oorspronkelijk dacht men dat het algen waren, omdat ze kunnen groeien onder invloed van zonlicht (assimilatie). Inmiddels worden ze echter tot de bacteriën gerekend. Het is dus best een bijzonder organisme omdat het ‘t enige ‘diertje’ is dat kan assimileren. Sommige wetenschappers veronderstellen dat blauwalgen de eerste planten op aarde waren.

De levenscyclus van een blauwalg is ongeveer als volgt: een spore (je zou ook zaadje kunnen zeggen) ontwikkelt zich tot een levende bacterie in het water. Vervolgens leeft deze bacterie enige tijd waarna hij afsterft en weer sporen vormt. Deze sporen zinken naar de bodem en zijn onschadelijk. Vermoedelijk komen blauwalgen in heel veel wateren voor. Er is echter alleen sprake van een probleem, indien ze massaal tot ontwikkeling komen, dan spreken we over een plaag. Plagen treden op indien het biologisch evenwicht is verstoord, onder de huidige omstandigheden door weersomstandigheden (langdurig extreme warmte).

Hoewel de naam anders doet vermoeden, is de blauwalg dus een bacterie met veelal een groene kleur. De meeste blauwalgen produceren giftige stoffen die schadelijk zijn voor mens en dier. Vergiftigingen door blauwwieren komen alleen via de mond tot stand. Het gif dringt niet door in de huid. Ernstige vergiftigingen doen zich bij mensen zelden voor, omdat zij niet veel water binnen krijgen bij het zwemmen. Kleine kinderen zijn kwetsbaarder, omdat zij meer water binnen krijgen en eerder ziek worden door vergiftiging. Binnen twaalf uur na het zwemmen in water met blauwwieren kunnen mensen last krijgen van de volgende verschijnselen: hoofdpijn, huiduitslag op armen of benen, maagkramp, misselijkheid, braken, diarree, koorts, een pijnlijke of rode keel, oorpijn, oogirritaties, lopende neus of gezwollen lippen. Deze verschijnselen houden ongeveer vijf dagen aan en verdwijnen vanzelf. Raadpleeg wel altijd een dokter. Dieren zijn ook gevoelig, indien uw hond in stilstaand water gezwommen heeft, zeker wanneer het om risicowater en een risicoperiode gaat (warm weer) en klachten krijgt, raadpleeg dan te allen tijde uw dierenarts.

Drijvend aan het wateroppervlak vormen de blauwalgen een laag die op olie lijkt. Als deze laag dikker wordt en het wier dichter op elkaar drijft, sterven de blauwalgen af en vormen een stinkende brei. Bij het afsterven produceren sommige blauwalgen hun beruchte giftige stoffen.

Hoe herkent u blauwalg?
- het water ziet eruit als groene soep
- er is blauw schuim te zien
- er heeft zich een drijflaag gevormd
- in het water zijn veel zwevende algbolletjes
- het water stinkt.

De Boog 74
1741 MT Schagen
T:  0224 - 218 997
E: info@dkzuiderkaag.nl