slideshow_14.jpg

Larynxparalyse bij de hond

Uw hond wordt op grond van de klinische verschijnselen verdacht van larynxparalyse (stembandverlamming). Dit is een aandoening die meestal optreedt bij oude honden. Het kan in principe bij alle rassen voorkomen, maar bij Retrievers, Bouviers, Setters, Hovawarts en Leonbergers zien we het vaker.

De aandoening wordt bijna altijd veroorzaakt door een langzame achteruitgang (degeneratie) van de zenuwen die de spieren die de stembanden van prikkels voorzien. Het kan dan ook maanden en zelfs jaren duren voor er ernstige klachten optreden. In het beginstadium valt meestal alleen op dat het uithoudingsvermogen langzaam minder wordt, of kan opvallen dat het blaffen van toon verandert. Later gaat opvallen dat er een bijgeluid bij de ademhaling (m.n. tijdens de inademing) optreedt. Als het weer warmer wordt, nemen de klachten toenemen, kan de hond echt benauwd  worden (blauwe tong), omvallen en oververhit raken.

De definitieve diagnose wordt gesteld tijdens een keelinspectie direct voorafgaand aan de operatie, als de hond net zoveel slaapt dat wij achterin de keel kunnen kijken. We zien dan dat stembanden verlamd zijn. Bovendien kijken we of er geen andere zeldzame afwijkingen zijn in de keel, zoals slijmvlieszwelling, een bloeduitstorting, een tumor of afwijkingen van het strottenklepje.

Direct aansluitend wordt uw hond geopereerd. Hierbij wordt één van de twee stembanden naar opzij uitgehecht, zodat er weer voldoende ruimte ontstaat om makkelijk door te ademen. Dit is in het algemeen een heel succesvolle ingreep. Bijna alle honden zijn direct na de operatie niet meer benauwd, en kunnen een bijna normaal leven als oudere huishond leiden.

Na de operatie zijn de volgende zaken van belang:
* Gedurende enkele dagen antibiotica en pijnstillers. Huidhechtingen na  ongeveer 10 dagen verwijderen.
* Gedurende 10-14 geen hard voer (brokken) geven, maar blikvoer met brood/rijst.
* Uw hond mag nooit meer een halsband om, omdat dan de stembanden weer kunnen losscheuren. U kunt het beste een borsttuig kopen bij een dierenspeciaalzaak.

De operatie heft de benauwdheid op, maar geneest niet de spierzenuwaandoening die de stembandverlamming veroorzaakt. Na de operatie kunnen de volgende dingen opvallen/moet u op de volgende zaken letten:
* De stem (blaffen) is anders, maar dit is voor de operatie ook al zo.
* Het eten/slikken verloopt anders, er kan wel eens proesten of kokhalzen optreden.
* Het hoesten verloopt anders, omdat de stembanden door de ziekte en door de operatietechniek niet gesloten kunnen worden, wat voor normaal hoesten nodig is. Hoesten wordt dus iets dat meer lijkt op keelschrapen.
* Alhoewel de meeste honden voldoende lucht hebben om als huishond een prima leven te leiden (veel eigenaren vinden de hond een paar jaar jonger geworden), is het aan te raden om voorzichtig te zijn bij warm weer. Honden kunnen niet zweten, en moeten via hijgen hun warmte kwijt raken. Laat uw hond op warme dagen dus niet lang uit tijdens het warmste deel van de dag.
* Door de aandoening en door de operatietechniek kunnen de stembanden tijdens het slikken niet meer gesloten worden, waardoor de kans op een longontsteking in theorie toeneemt. Gelukkig treedt dit maar zelden op, maar het is goed om eraan te denken als uw hond een zieke indruk maakt, koorts heeft of gaat hoesten.

De Boog 74
1741 MT Schagen
T:  0224 - 218 997
E: info@dkzuiderkaag.nl