slideshow_14.jpg

Milttorsie

Er ontstaat een milttorsie wanneer de milt, om wat voor reden dan ook, om zijn eigen bloedvoorziening heen draait.

Een milttorsie ontstaat meestal in samenhang met een maagverwijding en eventueel een maagtorsie (= draaiing). Het voorkomen van een milttorsie zonder samenhang met een maagverwijding/draaiing is zeldzaam, maar wel beschreven bij honden in de literatuur. Als gevolg van de milttorsie wordt de afvoer van bloed via de miltader benadeeld of zelfs geheel afgesloten. De miltslagader kan ook deels worden afgesloten. De slagader zorgt voor de bloedvoorziening van milt, deze voorziet de milt van zuurstof en voedingsstoffen. De ader zorgt voor de afvoer van bloed, wat nadat het de milt is gepasseerd voorzien is van o.a. koolstofdioxide en andere afvalstoffen. Wanneer de ader van de milt door de torsie wordt afgesloten en de slagader nog wel deels de milt van bloed kan voorzien. Dan zal de milt ten gevolge hiervan gaan opzwellen. Er kan ook thrombose vorming ontstaan in de miltader. Dit betekent dat er zich in de ader bloedpropjes vormen. Bij sommige honden ontstaat de milttorsie acuut, bij andere honden kan het geleidelijk in de loop van enkele weken ontstaan. De symptomen zullen zich dan wisselend tonen en geleidelijk erger worden.
De oorzaak van een milttorsie is onbekend. Het kan komen door aangeboren afwijkingen of verkregen traumatische afwijkingen van de ophangbanden van de milt in de buik. Tevens zoals reeds eerder beschreven kan milttorsie optreden als gevolg van gehele of gedeeltelijke maagtorsie.

Symptomen van een milttorsie:
Een milttorsie wordt het meeste gezien bij grote rassen, zoals de Dog of de Ierse Wolfshond. Er is geen onderscheid tussen reuen of teven, het kan bij allebei voorkomen en op elke leeftijd ontstaan.
De symptomen zijn niet altijd even duidelijk. Meestal worden de dieren aangeboden omdat ze wat braken, wat slomer zijn of zelfs depressief, daarmee bedoelen we duidelijk meer down dan we van de hond gewend zijn. De honden kunnen zich zwak tonen, een geelverkleuring hebben van de slijmvliezen, bloed plassen( bloedbijmenging hebben in de urine), buikpijn hebben en zelfs diarree ontwikkelen. De symptomen kunnen zowel acuut ontstaan als een meer chronisch karakter hebben, dat wil zeggen dat de symptomen al wat langer aanwezig zijn, maar zich niet continue even hevig tonen. Zoals u kunt lezen kan er een heel divers scala van symptomen aanwezig zijn in meer of mindere mate. Deze symptomen zijn ook allemaal passend bij allerlei andere ziektebeelden, de diagnose is daarom niet altijd heel eenvoudig te stellen. Wat belangrijk is het om ons te realiseren, is dat het vaker voorkomt bij grote rassen, dus dat we bij grote rassen met buikpijn en de bovengenoemde symptomen, wel aan de mogelijkheid van een milttorsie moeten denken. Verder moeten we alert zijn op een maagtorsie.

Lichamelijk onderzoek:
Het meest in het oog springende verschijnsel bij het lichamelijk onderzoek is het voelen van een miltvergroting of massa in de buik meestal in het voorste/middelste gedeelte van de buik. Tevens valt het op dat de hond pijnlijk/gevoelig is tijdens buikpalpatie, koorts kan hebben, uitgedroogd kan zijn, bleke mondslijmvliezen (dit is het slijmvlies boven de tanden en aan de binnenkant van de lippen) kan hebben. De slijmvliezen kunnen zelfs geel zijn. De hond kan algeheel in shock raken en zelfs snel doodgaan.

Hoe wordt een milttorsie vastgesteld/gediagnostiseerd?
Op basis van het lichamelijk onderzoek bestaat er een aanwijzing dat er sprake kan zijn van een milttorsie. De diagnose is niet zo gemakkelijk te stellen op basis van een röntgenfoto, beter is het om te kiezen voor een echografisch onderzoek. Met behulp van de echo wordt  een wat vergrote milt waargenomen, die zich heel zwart toont met typische witte lijntjes: een lineaire structuur noemen we dat. Het beeld dat wordt waargenomen op de echo is vrij specifiek voor een milttorsie.

In het bloedonderzoek, kan bloedarmoede en een verhoogd percentage witte bloedcellen worden waargenomen. Tevens kunnen er diverse enzymen, waaronder de leverenzymen verhoogd zijn.

Bij het bepalen met welke ziekte we te maken hebben, is het altijd belangrijk dat we bedenken welke ziekten allemaal dezelfde symptomen kunnen geven. Dit om te voorkomen dat we ons teveel blindstaren op één ziekte, en daarmee mogelijk valse verwachtingen scheppen bij de eigenaar. Hiermee bedoelen we dat als we op voorhand zeggen dat iets bijvoorbeeld een ontsteking is en later blijkt het een tumor te zijn, dat de eigenaar hier behoorlijk van zal schrikken. Daarom vinden wij het van belang, dat er duidelijk aan een eigenaar wordt uitgelegd welke aandoeningen/ziekten er kunnen spelen bij bepaalde symptomen/klachten.

De ziekten/aandoeningen die dezelfde klachten kunnen geven als een milttorsie waarbij een miltvergroting wordt waargenomen zijn o.a.:
- hematoom (bloeduitstorting)
- tumor (ook wel neoplasie genoemd)
- abces
- immuungemedieerde ziekte (immuun = de afweer betreffend)
- andere massa’s centraal in de buik, uitgaande van andere organen
- maagverwijding/torsie
- buikvliesontsteking
- vocht in de buik

Wat is de therapie bij een milttorsie?
Aan de hand van het lichamelijk onderzoek wordt eerst vastgesteld of het dier in shock is en eventueel eerst gestabiliseerd moet worden. Na het geven van infusen en de juiste medicijnen hiervoor, zal de hond geopereerd moeten worden. Het liefst zo snel mogelijk.
In de literatuur is beschreven dat wanneer de torsie/draaiing van de milt kortgeleden is ontstaan, en de milt ziet er nog goed uit, dan kan de milt teruggedraaid worden. Echter het meest veilige is het om de milt eruit te halen om kans op recidief, dus het weer optreden van een milttorsie te voorkomen. Een hond kan prima leven zonder zijn milt. Vanwege het feit dat een milttorsie vaak samen gaat met een maagtorsie, dient de maag uiteraard gecontroleerd te worden, of deze op zijn normale positie ligt, tevens wordt de maag direct vastgezet om de kans op het eventueel alsnog optreden van een maagtorsie te voorkomen.

Na de operatie dient het dier goed ondersteund te worden met infusen en de juiste medicijnen te krijgen. De prognose is over het algemeen goed.

Patiënt met een milttorsie:
Aileen is een Ierse Wolfshond teef van 1 ½ jaar oud, die op 28 maart 2006 bij ons werd aangeboden met de volgende klachten: De afgelopen 2-3 weken is haar eetlust wisselend, ze braakt af en toe, zowel op een volle als lege maag, ze is slomer dan de eigenaar van haar gewend is, en ze plast bloed. De bloed bijmenging is duidelijk tijdens het plassen en niet zonder het plassen, dit maakt een vaginitis (ontsteking van de vagina) of baarmoederontsteking minder waarschijnlijk. Bij het lichamelijk onderzoek valt op dat ze een hoge pols heeft, een  temperatuur van: 40.1, duidelijk koorts. Ze is behoorlijk pijnlijk voorin de buik is met name ter hoogte van de maaguitgang. Plan: röntgenfoto maken van de buik, en bloedonderzoek doen. Bij de beoordeling van de foto is er gelukkig geen sprake van een maagtorsie en op dat moment geen overtuigende aanwijzingen voor een milttorsie. Op basis van het bloedonderzoek blijkt dat er sprake is van een verhoogd percentage witte bloedcellen, met name acute ontstekingscellen en haar leverenzymen zijn verhoogd. Gezien de situatie van Aileen op dat moment wordt eerst besloten om haar te stabiliseren met infuus en de juiste ondersteunende medicatie en daarna een echo maken van de buik. Bij het maken van de echo valt een zeer afwijkende structuur op van de milt. Op dat moment hadden wij sterke verdenking op een tumor van de milt. Bij operatie bleek dat er ‘gelukkig’ duidelijk sprake was een milttorsie en niet van een tumor, de milt werd voor meer zekerheid opgestuurd naar de patholoog. Deze heeft de diagnose bevestigd. Aileen heeft de operatie goed doorstaan en het gaat nu gelukkig weer goed met haar.

De Boog 74
1741 MT Schagen
T:  0224 - 218 997
E: info@dkzuiderkaag.nl